2.21
last poem || next poem

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

A quantum de me Panthi tibi pagina finxit,

tantum illi Pantho ne sit amica Venus!

sed tibi iam videor Dodona verior augur.

uxorem ille tuus pulcher amator habet!

tot noctes periere: nihil pudet? aspice, cantat

liber: tu nimium credula, sola iaces.

et nunc inter eos tu sermo es, te ille superbus

dicit se invito saepe fuisse domi.

dispeream, si quicquam aliud quam gloria de te

quaeritur: has laudes ille maritus habet.

Colchida sic hospes quondam decepit Iason:

eiecta est (tenuit namque Creusa) domo.

sic a Dulichio iuvene est elusa Calypso:

vidit amatorem pandere vela suum.

a nimium faciles aurem praebere puellae,

discite desertae non temere esse bonae!

huic quoque, qui restat, iam pridem quaeritur alter

experta in primo, stulta, cavere potes.

nos quocumque loco, nos omni tempore tecum

sive aegra pariter sive valellte sumus.