2.6
last poem || next poem

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

Non ita complebant Ephyraeae Laidos aedis,

ad cuius iacuit Graecia toea fores;

turba Menandreae fuerat nec Thaidos olim

tanta, in qua populus lusit Erichthonius;

nec quae deletas potuit cormponere Thebas,

Phryne tam multis facta beata viris.

quin etiam falsos fingis tibi saepe propinquos,

oscula nec desunt qui tibi iure ferant.

me iuvenum pictae facies, me nomina laedunt,

me tener in cunis et sine voce puer;

me laedet, si multa tibi dabit oscula mater,

me soror et cum quae dormit amica simul:

omnia me laedent: timidus sum (ignosce timori)

et miser in tunica suspicor esse virum.

his olim, ut fama est, vitiis ad proelia ventum est,

his Troiana vides funera principiis;

aspera Centauros eadem dementia iussit

frangere in adversum pocula Pirithoum.

cur exempla petam Graium? tu criminis auctor

nutritus duro, Romule, lacte lupae:

tu rapere intactas docuisti impune Sabinas:

per te nunc Romae quidlibet audet Amor.

felix Admeti coniunx et lectus Vlixis,

et quaecumque viri femina limen amat!

templa Pudicitiae quid opus statuisse puellis,

si cuivis nuptae quidlibet esse licet?

quae manus obscenas depinxit prima tabellas

et posuit casta turpia visa domo,

illa puellarum ingenuos eorrupit ocellos

nequitiaeque suae noluit esse rudis.

a gemat, in terris, ista qui protulit arte

turpia sub tacita condita laetitia!

non istis olim variabant tecta figuris:

tum paries nullo crimine pictus erat.

sed non immerito! velavit aranea fanum

et mala desertos occupat herba deos.

quos igitur tibi custodes, quae limina ponam,

quae numquam supra pes inimicus eat?

nam nihil invitae tristis custodia prodest:

quam peccare pudet, Cynthia, tuta sat est.

nos uxor numquam, numquam seducet amica:

semper amica mihi, semper et uxor eris.