4.3
last poem || next poem

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

53

54

55

56

57

58

59

60

61

62

63

64

65

66

67

68

69

70

71

72

haec Arethusa suo mittit mandata Lycotae,

cum totiens absis, si potes esse meus.

si qua tamen tibi lecturo pars oblita derit,

haec erit e lacrimis facta litura meis:

aut si qua incerto fallet te littera tractu,

signa meae dextrae iam morientis erunt.

te modo uiderunt iteratos Bactra per ortus,

te modo munito Sericus hostis equo,

hibernique Getae, pictoque Britannia curru,

ustus et Eoa decolor Indus aqua.

haecne marita fides et parce auia noctes,

cum rudis urgenti bracchia uicta dedi?

quae mihi deductae fax omen praetulit, illa

traxit ab euerso lumina nigra rogo;

et Stygio sum sparsa lacu, nec recta capillis

uitta data est: nupsi non comitante deo.

omnibus heu portis pendent mea noxia uota:

texitur haec castris quarta lacerna tuis.

occidat, immerita qui carpsit ab arbore uallum

et struxit querulas rauca per ossa tubas,

dignior obliquo funem qui torqueat Ocno,

aeternusque tuam pascat, aselle, famem!

dic mihi, num teneros urit lorica lacertos?

num grauis imbellis atterit hasta manus?

haec noceant potius, quam dentibus ulla puella

det mihi plorandas per tua colla notas!

diceris et macie uultum tenuasse: sed opto

e desiderio sit color iste meo.

at mihi cum noctes induxit uesper amaras,

si qua relicta iacent, osculor arma tua;

tum queror in toto non sidere pallia lecto,

lucis et auctores non dare carmen auis.

noctibus hibernis castrensia pensa laboro

et Tyria in clauos uellera secta tuos;

et disco, qua parte fluat uincendus Araxes,

quot sine aqua Parthus milia currat equus;

cogor et e tabula pictos ediscere mundos,

qualis et haec docti sit positura dei,

quae tellus sit lenta gelu, quae putris ab aestu,

uentus in Italiam qui bene uela ferat.

assidet una soror, curis et pallida nutrix

peierat hiberni temporis esse moras.

felix Hippolyte! nuda tulit arma papilla

et texit galea barbara molle caput.

Romanis utinam patuissent castra puellis!

essem militiae sarcina fida tuae,

nec me tardarent Scythiae iuga, cum Paper altas

Africus in glaciem frigore nectit aquas.

omnis amor magnus, sed aperto in coniuge maior:

hanc Venus, ut uiuat, uentilat ipsa facem.

nam mihi quo Poenis ter purpura fulgeat ostris

crystallusque meas ornet aquosa manus?

omnia surda tacent, rarisque assueta kalendis

uix aperit clausos una puella Lares,

Claugidos et catulae uox est mihi grata querentis:

illa tui partem uindicat una tori.

flore sacella tego, uerbenis compita uelo,

et crepat ad ueteres herba Sabina focos.

siue in finitimo gemuit stans noctua tigno,

seu uoluit tangi parca lucerna mero,

illa dies hornis caedem denuntiat agnis,

succinctique calent ad noua lucra popae.

ne, precor, ascensis tanti sit gloria Bactris,

raptaue odorato carbasa lina duci,

plumbea cum tortae sparguntur pondera fundae,

subdolus et uersis increpat arcus equis!

sed (tua sic domitis Parthae telluris alumnis

pura triumphantis hasta sequatur equos)

incorrupta mei conserua foedera lecti!

hac ego te sola lege redisse uelim:

armaque cum tulero portae uotiua Capenae,

subscribam: "saluo grata puella uiro."