4.6
last poem || next poem

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

53

54

55

56

57

58

59

60

61

62

63

64

65

66

67

68

69

70

71

72

73

74

75

76

77

78

79

80

81

82

83

84

85

86

sacra facit uates: sint ora fauentia sacris,

et cadat ante meos icta iuuenca focos.

serta Philiteis certet Romana corymbis,

et Cyrenaeas urna ministret aquas.

costum molle date et blandi mihi turis honores,

terque focum circa laneus orbis eat.

spargite me lymphis, carmenque recentibus aris

tibia Mygdoniis libet eburna cadis.

ite procul fraudes, alio sint aere noxae:

pura nouum uati laurea mollit iter.

Musa, Palatini referemus Apollinis aedem:

res est, Calliope, digna fauore tuo.

Caesaris in nomen ducuntur carmina: Caesar

dum canitur, quaeso, Iuppiter ipse uaces!

est Phoebi fugiens Athamana ad litora portus,

qua sinus Ioniae murmura condit aquae,

Actia Iuleae pelagus monumenta carinae,

nautarum uotis non operosa uia.

huc mundi coiere manus: stetit aequore moles

pinea, nec remis aequa fauebat auis.

altera classis erat Teucro damnata Quirino,

pilaque feminea turpiter acta manu:

hinc Augusta ratis plenis Iouis omine uelis,

signaque iam Patriae uincere docta suae.

tandem aciem geminos Nereus lunarat in arcus,

armorum et radiis picta tremebat aqua,

cum Phoebus linquens stantem se uindice Delon

(nam tulit iratos mobilis una Notos)

astitit Augusti puppim super, et noua flamma

luxit in obliquam ter sinuata facem.

non ille attulerat crinis in colla solutos

aut testudineae carmen inerme lyrae,

sed quali aspexit Pelopeum Agamemnona uultu,

egessitque auidis Dorica castra rogis,

aut qualis flexos soluit Pythona per orbis

serpentem, imbelles quem timuere lyrae.

mox ait "o Longa mundi seruator ab Alba,

Auguste, Hectoreis cognite maior auis,

uince mari: iam terra tua est: tibi militat arcus

et fauet ex umeris hoc onus omne meis.

solue metu patriam, quae nunc te uindice freta

imposuit prorae publica uota tuae.

quam nisi defendes, murorum Romulus augur

ire Palatinas non bene uidit auis.

et nimium remis audent prope: turpe Latinis

principe te fluctus regia uela pati.

nec te, quod classis centenis remiget alis,

terreat: inuito labitur illa mari:

quodque uehunt prorae Centaurica saxa minantis,

tigna caua et pictos experiere metus.

frangit et attollit uires in milite causa;

quae nisi iusta subest, excutit arma pudor.

tempus adest, committe ratis! ego temporis auctor

ducam laurigera Iulia rostra manu."

dixerat, et pharetrae pondus consumit in arcus:

proxima post arcus Caesaris hasta fuit.

uincit Roma fide Phoebi: dat femina poenas:

sceptra per Ionias fracta uehuntur aquas.

at pater Idalio miratur Caesar ab astro:

"sum deus; est nostri sanguinis ista fides."

prosequitur cantu Triton, omnesque marinae

plauserunt circa libera signa deae.

illa petit Nilum cumba male nixa fugaci,

hoc unum, iusso non moritura die.

di melius! quantus mulier foret una triumphus,

ductus erat per quas ante Iugurtha uias!

Actius hinc traxit Phoebus monumenta, quod eius

una decem uicit missa sagitta ratis.

bella satis cecini: citharam iam poscit Apollo

uictor et ad placidos exuit arma choros.

candida nunc molli subeant conuiuia luco;

blanditiaeque fluant per mea colla rosae,

uinaque fundantur prelis elisa Falernis,

terque lauet nostras spica Cilissa comas.

ingenium positis irritet Musa poetis:

Bacche, soles Phoebo fertilis esse tuo.

ille paludosos memoret seruire Sycambros,

Cepheam hic Meroen fuscaque regna canat,

hic referat sero confessum foedere Parthum:

"reddat signa Remi, mox dabit ipse sua:

siue aliquid pharetris Augustus parcet Eois,

differat in pueros ista tropaea suos.

gaude, Crasse, nigras si quid sapis inter harenas:

ire per Euphraten ad tua busta licet."

sic noctem patera, sic ducam carmine, donec

iniciat radios in mea uina dies!